Włoski smak złota

- Zawiedliśmy przed dwoma laty i trzeba zrobić wszystko by przywrócić Italii mistrzostwo – powiedział Luigi Di Biagio, selekcjoner kadry Włoch U-21, która do Polski przyjechała w fantastycznym składzie z brylantami Serie A. Gianluigi Donnarumma (AC Milan), Davide Calabria (AC Milan), Daniele Rugani (Juventus), Andrea Conti (Atalanta), Mattia Caldara (Atalanta), Roberto Gagliardini (Inter), Manuel Locatelli (AC Milan), Domenico Berardi (Sassuolo)…

Wspomniani powyżej piłkarze i ich równie zdolni koledzy chcą odzyskać utraconą przez Italię koronę i wrócić na tron młodzieżowego futbolu w Europie. Nikt nie wygrywał więcej niż Włochy tego czempionatu – 5 triumfów mówi samo za siebie, a do złotych medali prowadziły ich na ławce trenerskiej wielkie sławy – Cesare Maldini, Marco Tardelli i Claudio Gentile. Luigi Di Biagio pragnie pójść w ich ślady, a pewnie w Polsce objawi się światu niejedna przyszła gwiazda. Na młodzieżowym Euro pokazali się z najlepszej strony choćby Dino Baggio, Fabio Cannavaro, Francesco Totti, Alessandro Del Piero, Alessandro Nesta, Daniele Rossi, Andrea Barzagli…

Włoskie triumfy

1992

Wtedy mistrzostwa rozgrywano w innej formule. W finale ze Szwedami Włosi pod wodzą Cesare Maldiniego rozegrali dwa spotkania. Najpierw w Ferrara wygrali 2:0 (gole Renato Buso i Gianluca Sordo), w Vaxjoe przegrali 0:1. Najlepszy piłkarz tamtej edycji Euro U-21, Renato Buso nigdy nie wystąpił w pierwszej reprezentacji Italii, a na olimpiadzie przyjął lanie od Polaków 0:3. Największą karierę ze złotych medalistów Cesare zrobił Dino Baggio (60 występów i 7 goli w kadrze A Włoch, udział w finałach MŚ 1994, 1998, ME 1996), który niezbyt miło wspomina do dziś wizytę w Polsce, bo na stadionie Wisły Kraków został rzucony nożem.

1994

W turnieju finałowym we Francji brały udział 4 zespoły. Squadra azzura po karnych uporała się z gospodarzami (w składzie Zidane, Makelele, Blanc, Dugarry), a w boju o złoto po dogrywce pokonała 1:0 Portugalię (Rui Costa, Luis Figo, Joao MV Pinto, Abel Xavier). 12 lat później Fabio Cannavaro wznosił trofeum za złoto MŚ seniorów, w młodzieżowej ekipie Cesare Maldiniego występowali także m.in. Francesco Toldo, Christian Panucci, czy inny czempion globu 2006, Filippo Inzaghi.

1996

Francesco Totti nigdy nie zapomni trafienia w półfinale UEFA Euro U-21 1996, które dało wygraną 1:0 z Francją (Vieira, Makelele, Pires, Wiltord). Hiszpania uchodziła za faworyta finału, w którym Włosi długo grali w dziesiątkę, potem nawet dziewiątkę, ale dobrnęli do konkursu karnych. Najpierw pomylił się Christian Panucci, ale w ostatniej serii nerwy zawiodły słynnego Raula Gonzalesa i Domenico Morfeo dobił zespół z Półwyspu Iberyjskiego. Fabio Cannavaro nie marudził, stawił się na zawodach i bronił skutecznie złota, podobnie jak Christian Panucci, objawił się nieprzeciętny talent Alessandro Nesty. Kapela pod wodzą Cesare Maldiniego imponowała genialną grą defensywną, a grywali w niej, we wcześniejszych fazach mistrzostw tacy piłkarze jak Christian Vieri i Alessandro Del Piero.

2000

Młodą Italię w 2000 roku na finałach UEFA Euro U-21 rozgrywanych na Słowacji prowadził wielki Marco Tardelli (bogata kariera piłkarska uwieńczona złotem MŚ 1982, triumfami z Juve w Pucharze Europy 1985, Pucharze UEFA 1977, PZP 1984, Superpucharze Europy 1984). Anglia 2:0 (Comandini, Pirlo), Słowacja 1:1 (Baronio), Turcja 3:1 (Spinesi, Baronio karny, Ventola), w finale 2:1 Czechy (Pirlo 2, w tym jedna z karnego). Wszystko kręciło się wokół Andrea Pirlo, wkrótce wielkiej gwiazdy światowego futbolu, ubezpieczał go Gennaro Gattuso, ten duet 6 lat później cieszył się ze złota na seniorskim mundialu w Niemczech, tak jak Simone Perrotta i bramkarz Christian Abbiati, też podopieczni Tardellego.

2004

Team Claudio Gentile (zdobył z Italią będąc futbolistą mistrzostwo świata 1982, z Juve PZP i Puchar UEFA) zaczął imprezę w 2004 roku od wpadki z Białorusią 1:2. W drugim spotkaniu wrócił na właściwe tory i zwyciężył Serbię i Czarnogórę 2:1 (z Nikolą Mijajloviciem, byłym zawodnikiem Korony Kielce) po bramkach Giuseppe Sculliego. W Bochum Italii triumf z Chorwacją zapewnił Daniele De Rossi (zaczynał turniej na  ławce), który błyszczał także w półfinale z Portugalią (3:1, Gilardino 2, Pinzi) i finale z Serbią i Czarnogórą (3:0 – De Rossi, Bovo, Gilardino). W meczu o złoto zagrało pięciu późniejszych mistrzów świata 2006 – Marco Amelia, Andrea Barzagli, Daniele De Rossi, Alberto Gilardino, Cristian Zaccardo. /JKM/ Fot. Wajda Foto