Mirek Słoń nadal gra

Mirosław Słoń w lutym ukończył 40 lat, lecz wcale mu to nie przeszkadza rywalizować z młodymi zawodnikami w klasie okręgowej. W planach trenera Grodu Ćmińsk rutyniarz odgrywa ważną rolę i wciąż strzela gole. Kiedyś w dawnej czwartej lidze Mirek rządził i dzielił, a dobre okresy miał w różnych drużynach. Jak mało kto zna świętokrzyski światek piłkarski i jest powszechnie lubiany przez innych zawodników.

Naprawdę chce ci się nadal grać w piłkę?

Mirosław Słoń: Motywacji mi nie brakuje, a jak widzę, że chłopak w wieku 18, 19, 20 lat wchodzi na boisko na kwadrans i mówi, że nie ma siły to ogarnia mnie pusty Śmiech. Nie wiem, czemu młodzieży brakuje chęci, zapału, a w takich warunkach ciężko się pracuje trenerom. U nas w Grodzie Tomek Kołodziejczyk stara się ze wszelkich sił, a starsi zawodnicy próbują mu pomagać. Od takiego Huberta Dreja młodzi mogą się wiele nauczyć, ale jak się nie ma charakteru trudno poczynić postęp. Kiedyś się biegało za piłką na glinkach, piachu, asfalcie, dziś jest świetna baza i…

Młodzież ma mniej talentu niż dekadę temu?

Chodzi o to, że do piłki trafiają młodzi ludzie bez charakteru. Każdy chce być Lewym, Messim, ale nie zdaje sobie sprawy ile wyrzeczeń to kosztuje. Trzeba swoje popracować, bo do sukcesu nie dojdzie się na skróty. Przykład Michała Pazdana pokazuje, że warto się starać, a przecież obrońca reprezentacji Polski też się swoje po czole pokopał.

Nie wiesz jak zachęcić małolatów do ciężkiej pracy?

Szkolenie kuleje, mimo iż wielu chłopców trenuje w klubach. W zasadzie tylko Korona i KSZO gwarantują w miarę niezły poziom, a inne kluby i szkółki borykają się z rozmaitymi problemami. Wielu dzieciakom krzywdę robią rodzice, którzy planują kariery już siedmioletnim pociechom, choć nie mają pojęcia czy z nich wyrosną piłkarze. Może za kilka lat ze szkółek wyjdą do klubów nieźli zawodnicy, ale wiele trzeba poprawić, udoskonalić.

Dlaczego w niższych ligach tak dobrze radzą sobie weterani?

Ba, rozdają w niej karty. Michał Żyła – Lubrzanka, Przemek Cichoń – Nowiny, Darek Kozubek – Lubrzanka, Szymon Gryz – Łysica… Dzięki takim zawodnikom młodzi mogą zyskać, ale nie każdy jest gotowy do pracy, poświęcenia.

W klubach świętokrzyskich nie brakuje rywalizacji?

Uważam, że w grupach młodzieżowych jest za duży nacisk na wynik, a gra w piłkę to przede wszystkim powinna być przyjemność. Czasami lepiej mając 7 lat przegrać wysoko, ale coś się nauczyć, niż wygrać 1:0 i wykopywać futbolówkę po autach. W ligach seniorskich nie ma rywalizacji, bo większość zespołów dysponuje wąskimi kadrami. Niektórzy chłopcy też się walki o miejsca w składach boją i oddają je bez walki.

Jakie cele stawiasz sobie jeszcze w futbolu?

Nie chcę zrezygnować z dnia na dzień, a ciągnie mnie cały czas do zielonej murawy, kolegów. Jestem gotowy by grać dalej, zobaczymy też jakie plany mają w Grodzie wobec mojej skromnej osoby.

Dlaczego nie udało ci się wyjść w piłce poza region świętokrzyski?

W Pogoni Staszów liznąłem poważniejszego futbolu, w zespole Janusza Batugowskiego grali wtedy choćby Ożóg, Matyja, Kasiak, Trela, Dobre momenty miałem u trenera Irka Pietrzykowskiego. Wydaje mi się, że nie wykorzystałem swoich pięciu minut, bo w pewnym momencie trzeba było podjąć decyzję i postawić wszystko na piłkę. Teraz jestem mądrzejszy, wtedy zabrakło mi odwagi. Dziś mogę poradzić młodym – jeśli macie okazję przenieść się do wyższej klasy rozgrywkowej nawet się nie zastanawiajcie. Im wyżej się mierzy, tym większe szanse, że się coś osiągnie.