Francja czy Chorwacja?

- Nie ma mowy o zmęczeniu, już Anglicy o tym pisali – mówi z uśmiechem na ustach niezniszczalny Luka Modrić, kapitan Chorwacji. – Jesteśmy zjednoczeni – zapewnia Didier Deschamps, selekcjoner kadry Francji, mistrz świata z 1998 roku. Wtedy w półfinale trójkolorowi pokonali Hrvatską 2:1, a ta potyczkę na żywo oglądał Zlatko Dalić, obecny trener rewelacji rosyjskiego mundialu. Jego zawodnicy w niedzielę 15 lipca w Moskwie są gotowi na boisku umrzeć za ojczyznę.

Rewelacja to słowo umowne. W Chorwacji widziano już kandydata do złota na Euro 2008 w Austrii i Szwajcarii. Pod wodzą Slavan Bilicia grupę zespół z Bałkanów przebrnął z kompletem zwycięstw, ale spalił się w konkursie karnych w ćwierćfinale, a wśród niefortunnych egzekutorów byli Luka Modrić i Ivan Rakitić, dekadę później liderzy drużyny narodowej. Niepowodzenie z Turkami wryło się w psychikę Chorwatów, którzy mając fantastyczny skład nie awansowali do finałów MŚ 2010, a w Euro 2012 i MŚ 2014 nie potrafili wyjść z grupy. Sztuka ta udała się na Euro 2016, ale w 1/8 finału turnieju za burtę wyrzuciła ich Portugalia (po dogrywce), późniejszy mistrz. Selekcjonerzy się zmieniali, ale paczka była cały czas, i to jaka. Zlatko Dalić spadł nagle i uratował drużynę narodową w barażach o mundial 2014 (z Grecją), więc władze federacji pozostawiły go na fotelu selekcjonera. Przed zawodami w Rosji znów powtarzano starą śpiewkę – ekstra skład, piłkarze z najlepszych klubów, fajna atmosfera. Nie zepsuł jej przypadek Nikoli Kalinicia, odesłanego do domu po spotkaniu z Nigerią (2:0) za odmówienie wejścia na boisko, a potem przeproszenia kolegów. Dziś Kalinic, człowiek mający od laty problemy z głową uchodzi w ojczyźnie za zdrajcę, a mecze drużyny narodowej ogląda w telewizji. Wygrana z Argentyną sprawiła, że zainteresowano się Chorwacją. Modrić, Mateo Kovacić z Realu Madryt, Dejan Lovren z Liverpoolu grali przecież w finale Ligi Mistrzów, Sime Vrsaljko wygrywał z Atletico Madryt Ligę Europy, Mario Mandzukic robił swoje w Juventusie. Po Chorwatów chętnie sięgają kluby z najlepszych lig, bo wiedzą, że mogą zyskać. Czy Dalić przez chwilę nie pomyślał, że dostanie na zgrupowanie przed mundialem zmęczonych ludzi? – To profesjonaliści, a jak grają dla… (tu pokazał znaczek Chorwacji) to nie narzekania – mówił już po wygranej z Anglią selekcjoner. W 1/8 finału i ćwierćfinale Modrić i jego kompani przeżywali prawdziwe męki, na szczęście z happy-endem, ale wydawało się, że zmęczeni nie dadzą rady w półfinale. – Pisanie o naszym zmęczeniu i słabości odebrałem jako brak szacunku do reprezentacji Chorwacji – mówił potem Luka Modrić, który sam wyszedł do żurnalistów z Wielkiej Brytanii i ich ustawił. W półfinale na Łużnikach po ciosie Kierana Trippiera Hrvatska wydawała się być oszołomiona. Wydawała… - Musieliśmy złapać rytm. Jesteśmy lepsi niż Anglicy, ale to jest mundial, tu każdy daje z siebie wszystko – tłumaczył Ivan Perisić, bohater półfinału, autor gola na 1:1 i asystent przy trafieniu Mario Mandzukicia. Bramki dla Chorwacji dały satysfakcję sympatykom Serie A, bo Perisić to Inter Mediolan (jeszcze, bo interesuje się nim Manchester United), a Mandzukić Juventus Turyn. Obaj harowali jak konie, a po końcowym gwizdku cieszyli się razem z fanami z wiktorii. – Nie spoczywamy na laurach. Teraz Francja – mówił Super Mario, kiedyś denerwujący się na porównania z Robertem Lewandowskim. Taka jest różnica między nimi, że Chorwat wygrał Ligę Mistrzów, Polak nie, Chorwat zagra w finale MŚ, Polak nie, Chorwat walnął 7 sztuk w wielkich turniejach, Polak 3. Teraz Lewy podnieca się wrzucaniem zdjęć z wakacji w social mediach, a Mandzukic czeka na Francuzów. A ci to maszyna dość dobrze naoliwiona, pracująca na wyższych obrotach, gdy zachodzi potrzeba. – Wymaga się od nas byśmy wygrywali efektownie, strzelali mnóstwo goli. Na mundialu tak się nie da – uważa Didier Deschamps. Chorwaci mają w składzie dwóch zawodników Realu Madryt, Francja niesamowitego Raphaela Varane’a. Z Samuelem Umtitim z Barcelony tworzy on chyba najlepszą parę stoperów, no hejże… Chorwaci powiedzą, że ich jest lepsza. Dejan Lovren z Liverpoolu, Domagoj Vida z Besiktasu, za którego The Reds dają 35 baniek euro, robi to wrażenie. Nie do końca na Francji, bo ich środkowi defensorzy strzelają gole, i to jak ważne. Varane napoczął Urugwaj, Umtiti załatwił Belgów. – To co grała Francja to antyfutbol – żalił się po półfinale Eden Hazard, kapitan Czerwonych Diabłów. Co to obchodziło Francuzów? Ta ekipa bezbłędnie wykorzystuje błędy rywali, każdy ich słaby punkt, gra ekonomicznie, a jak trzeba to pójdzie na wymianę ciosów. Z Argentyną skończyło się 4:3, jak będzie z Chorwacją? – My mamy zespół z prawdziwego zdarzenia, jesteśmy zjednoczeni we wspólnym celu – podkreśla Didier Deschamps, który dba o atmosferę i potrafi utrzymać w ryzach team naszpikowany gwiazdami. Nie ma mowy o skandalach jak w 2010 roku, a przecież nikt o zdrowych zmysłach nie będzie pyskował do DD. – Mamy swoje marzenia i tylko o tym myślimy – zapewnia Antoine Griezmann. Olivier Giroud nie strzela goli, za to robi miejsce jemu i Kylianowi Mbappe, a ci goście są w stanie rozmontować każdą defensywę świata. Do czarnej roboty Francja też ma ludzi nie do zastąpienia, N’Golo Kante biega non stop jak naładowany bateriami o mocy 100 razy większej niż zwykłe, a Blaise Matuidi wykona każde założenie taktyczne. Coś o tym więcej może powiedzieć Kevin De Bruyne, któremu w Sankt Petersburgu zabrano ochotę do futbolu. – Nam nikt tego nie zabierze, jesteśmy w finale – cieszy się Mandzukic. A fachowcy przypominają, ze jego drużyna uchodziła za faworyta bojów z Danią i Rosją, ale uciekała spod gilotyny. Faworyt? Takie pojęcie nie istnieje na tym mundialu, sukces trzeba wyszarpać na zielonej murawie. Wielki finał Francja – Chorwacja w niedzielę o godzinie 18 polskiego czasu na Łużnikach. Nie można tego przegapić. Jaromir Kruk Fot. Wajda Foto