Arczewski równo z trawą

Jesienią Mariusz Arczewski rozstał się z Orliczem Suchedniów. Prowadzi teraz Zdrój Busko, który zawiódł na całej linii w pierwszej części sezonu. Arczewskiego czeka więc ciekawe wyzwanie.

Z Orliczem walczyłeś o utrzymanie, ze Zdrojem o nic?

Mariusz Arczewski: Jak to o nic? W każdym meczu gramy o zwycięstwo. Po przygodzie z Orliczem pełen zapału zaczynam nowy etap i cieszę się, że trafiłem do klubu z ambicjami.

Pojawia się adrenalina, gdy zajmuje się miejsce w środku tabeli?

Nie może być inaczej. Dla mnie Zdrój to krok milowy. Trafiłem do klubu, który może za chwilę dysponować najlepszą infrastrukturą w województwie, gdzie wszystko jest poukładane, a od zespołu wymaga się zwycięstw. To dziesiąte miejsce po rundzie na pewno boli, ale mam dobrą drużynę i zrobimy wszystko by ruszyć mocno w górę tabeli.

Co chcesz zmienić w zespole Zdroju?

Nie będę mówił o dalekosiężnych planach. Skoro w ekstraklasie trener nie może wybiegać o rok do przodu, to trudno bym ja rzucał takie deklarację. W szatni mam Mikę, Jańca, Kowalskiego, Radwańskiego, braci Zawadzkich, to chyba nie przystoi byśmy zajmowali talk niską lokatę. W Zdroju zwycięstwa są obowiązkiem, a jak wychodzą nam zmiany przekonamy się na boisku.

Wymówki tu przejdą?

Praca w Zdroju to zaszczyt, ale nie ma sensu używać tylko pięknych słówek. Będę rozliczany z wyników, a jak przegramy wina jest po stronie trenera. Normalka, ja wierzę, że będziemy znacznie częściej wygrywać, bo mam mocny zespół. Wymówki? Nie ma szans.

Skoro taki mocny zespół to jak wyjaśnisz jego sytuację w tabeli?

Niezręcznie jest wypowiadać się na temat poprzedników. Na wyniki składa się szereg czynników. Na pewno każdy dużo dał, żeby się udało, ale to jest piłka nożna. Teraz przychodzi nowa miotła i zobaczymy. Ja też nie raz byłem w takiej sytuacji, ze ktoś mnie zastępował i dokonywał diagnozy. Wolę jednak skupiać się na codzienności, żmudnej pracy. Pierwsza piątka Zdrojowi odjechała, więc szóste miejsce musimy zająć, jak się uda oczko wyżej to będzie duży sukces. Czyli jednak nie gramy o nic, bo jakby to wyglądało przed kibicami, działaczami, sam bym się czuł źle.

Trener może podnieść poziom piłkarzy?

Jeżeli jest dobrze przygotowany, ma wiedzę, umie dotrzeć do piłkarzy to tak. Ja nigdzie spalonej ziemi nie zostawiałem i myślę, że ci, z którymi pracowałem do tej pory oceniają mnie pozytywnie.

Z kim gra Zdrój w pierwszej kolejce na wiosnę?

Z Orliczem. Mój niedawny zespół zrobi wszystko by osiągnąć korzystny wynik, ja będę chciał wygrać. Sentymentów zabraknie. Nie mam żalu do Orlicza, że rozstaliśmy się w takich, nie innych okolicznościach. Tak chciał los, a ja teraz piszę inną historię.

Doskwierał styl pożegnania z Orliczem?

No dobra. Ja byłem uczciwy, powiedziałem, że po rundzie odchodzę. Działacze to zaakceptowali, ale nagle stwierdzili, że nie poprowadzę drużyny w ostatnim spotkaniu jesieni. Nie mam urazy, takie sytuacje zdarzają się w sporcie. Suchedniów na zawsze miło będę wspominał, mam dobry kontakt z zawodnikami, działaczami, ale znaleźliśmy się teraz po innych stronach barykady.  

Arczewski będzie miał autorytet w szatni Zdroju?

Dwa, trzy lata temu nie podjąłbym pracy w Busku. Nie byłem do tego przygotowany. Dziś mam spore już doświadczenie, poprawił się warsztat, ale cały czas się uczę. Najwięcej dały mi porażki z Bielinami, te szesnaście. Mimo, że dostawaliśmy po łbie sumiennie się przykładałem. Może to teraz procentuje.

Przegrane bardziej bolą czy uczą?

Mógłbym znów rzucić frazes, że najwięcej uczą porażki, że tyle nie da żadne zwycięstwo co przegrana, ale… Poznałem smak wygranych z Granatem, potem jednak polegliśmy w barażach. Świadomie przeniosłem się do Nidzianki, gdzie dostałem potężnie w łeb, ale nie załamałem się. To część zawodu trenera, a jak widać nie jest ze mną tak źle, skoro zostałem szkoleniowcem Zdroju Busko.

O jakim trenerze czytasz teraz książkę?

Ja czytam wszystko o piłce. Trochę Guardiola, Ancelotti, Simeone. Śledzę co się dzieje w futbolu i uważam, że od każdego można się czegoś nauczyć.

Od Ireneusza Pietrzykowskiego czego?

Irka można lubić, można nienawidzić, ale chłop ma pomysł na grę, jest konsekwentny i cenią go w tym regionie. Czego? Czegoś na pewno.

Łagów przegra wiosną w Busku?

Na pewno lider będzie miał bardzo ciężkie zadanie. Irek przyjedzie do swojego byłego klubu, spotka byłych podopiecznych. Takie mecze są interesujące, zawodnicy potrafią wydobyć z siebie dodatkowe siły. Przede wszystkim chcemy jednak pokazywać jakość, nie liczyć na łut szczęścia.

Sprawa awansu do trzeciej ligi jest rozstrzygnięta?

Lider pojedzie do Nowin, będzie napinka, ale na dłuższą metę konkurenci nie mają szans z ŁKS Łagów. Irek ma bardzo mocną i szeroką ławkę, dobrych piłkarzy, kolektyw, a w klubie jest wszystko poukładane na tip top. Ukłony dla Marka Brudka, świetnego działacza, który wie o co chodzi w tej zabawie. 10, może 15 lat temu ktoś by powiedział – Łagów w trzeciej lidze i byśmy to porównali ze spacerem w japonkach na Mount Everest. Ponoć jednak w piłce wszystko jest możliwe, więc niebawem zobaczymy Pietrzykowskiego na najtrudniejszym szczycie.

Czwarta liga się rozwija?

Infrastruktura, bazy na pewno. Jest jednak coraz mniej wartościowych piłkarzy do wzięcia.

Za to coraz więcej trenerów, którzy uśmiechnięci pojawiają się na swoich spotkaniach. Macie tyle powodów do zadowolenia?

Tak to wygląda, że jest wszystko świetnie, super. A my w czwartej lidze bijemy się o zawodników mających 38-40 lat, bo są wzmocnieniami. Młodzi piłkarze chcą zarabiać po 2 tysiące, a nie każdy z nich się nadaje. To jednak nie jest najważniejsze, tylko szkolenie, a ono u nas kuleje. Wcale tak nie musi być, bo to zależy od pomysłu, konsekwencji, uporu. Gdy byłem w Ćmińsku prezes Głuszek postawiłem na szkolenie dzieciaków. Dziś klub klasy A ma 120-150 młodych chłopców, którymi się zajmuje poważnie. Brawa dla Głuszka, cieszy to, że w innych klubach też ktoś idzie tym tropem.

Arka Pawłów będzie żyć z transferu swojego wychowanka z Legii do AS Monaco. Czyli można?

Majecki to rodzynek, ale nawet w niskich ligach tacy się zdarzają. Przy lepszej pracy ze szkoleniem prawdopodobieństwo rośnie. My, trenerzy musimy przede wszystkim uczciwie pracować. Jeden nie powinien na drugiego napieprzać za plecami, tylko sobie pomagać. Coś się mogą nauczyć od Jaworka, coś od Ryńskiego, coś od Pietrzykowskiego. Nie ma co patrzeć na czubek własnego nosa. Obrażanie się, zarozumialstwo nic nie daje, jeśli chcemy się rozwijać jako region.

Piłkarze w czwartej lidze chcą być lepsi?

Tak, chcą. Według mnie są coraz bardziej świadomi, widzą co do podniesienia jest w wyższych ligach. Warto im pomagać, bo satysfakcja dla trenera jest ogromna.

Michał Zawadzki trafi wyżej?

Mam nadzieję. Chłopak technicznie i taktycznie jest ogarnięty, a jak poprawi warunki fizyczne zrobi jeszcze większy progres. Bracia Zawadzcy to marka i na pewno mierzą wyżej. Nie będę miał nic przeciwko temu jak z Buska się wybiją. W końcu też o powinno się walczyć w czwartej lidze. Rozmawiał Jaromir Kruk