Telefon od Probierza

Kiedyś Jan Kowalski zapowiadał się na gracza dużego formatu. W Wiernej miał nawet status gwiazdy. Dziś występuje w Zdroju Busko, a jak grał w Siarce był o krok od przejścia do Lechii Gdańsk prowadzonej przez Michała Probierza.

Chciałeś kiedyś zostać sędzią piłkarskim?

Jan Kowalski: Był taki moment, że się nad tym zastanawiałem. Kiedy leczyłem kontuzję rozmawiałem o sędziowaniu z Damianem Gawęckim i Marcinem Bąkiem, ale przeszło mi. Widzę jak się w niższych ligach traktuje arbitrów.

Pamiętasz jak kiedyś notorycznie narzekałeś na pracę sędziów?

Wtedy myślałem, że mogę wpłynąć na ich decyzje, wywrzeć presję, ale najczęściej kończyło się kartkami dla mnie. Czasami kogoś się wzięło na huki.

Poziom sędziowania w województwie świętokrzyskim na przestrzeni lat się podnosi?

Na pewno jest paru dobrych fachowców, którzy potrafią zawodnikom wytłumaczyć swoje decyzje. Detka, Gawęcki, Szrek to przykłady gości sędziujących na podstawie tego co się dzieje na boisku. Cenię arbitrów za umiejętność przyznawania się do błędów, a te zdarzają się w piłce każdemu. Na pewno dziś patrzę na kwestię sędziowania inaczej niż kiedyś.

Sędziowie celowo popełniają błędy?

Nie. Nie jest łatwo sędziować.

W ligach świętokrzyskich chronieni są zawodnicy dobrzy w grze jeden na jeden?

Myślę, że nie. W wyższych ligach, w futbolu na najwyższym poziomie owszem, lecz nie u nas. To z perspektywy broniących korzystne, atakujących nie.

Mariusz Arczewski, trener Zdroju Busko nie ma problemów z sędziami?

Na razie zagrałem u niego jeden mecz o punkty przeciw Orliczowi Suchedniów i zero spięć. Trener żyje postawą drużyny, gestykuluje, podpowiada zawodnikom. Można czasami odnieść wrażenie, że, jak Ireneusz Pietrzykowski gra swoje mecze, ale to ma wychodzić na korzyść dla zespołu.

Jaką cenną wskazówkę dostałeś od Arczewskiego?

Pewnie było ich sporo podczas sparingu z Łagowem, ale w ferworze walki nie docierało. Na pewno jednak Arczewski umie przekazywać swoje pomysły, wizje zawodnikom, według mnie ma przed sobą ciekawą przyszłość w trenerce. Powiedział tak: Nie ma ja, nie ma ty, jesteśmy my. Zajęcia mamy super, dużo ćwiczymy z piłkami, daje to przyjemność, a tak powinno być.

Słyszałeś, że Arczewski jest fanem Juergena Kloppa?

Teraz słyszę, ale fajnie, że wzoruje się na takiej osobie. Klopp odszedł z Borussii Dortmund i ten klub już nie zdobył mistrzostwa Niemiec, a przyszedł do Liverpoolu i wygrał z nim Premier League, a wcześniej Ligę Mistrzów. Na pewno Mariusz Arczewski żyje meczami jak słynny Niemiec.

Jakie cele sportowe postawiono wam w Busku?

Chcemy być na koniec w pierwszej piątce czwartej ligi. Zamierzamy grać fajną piłkę, by cieszyć nas, kibiców, nie tylko bawić się w wybijanki i walkę, choć oczywiście niekiedy trzeba. Liczę, że to miasto będzie żyło naszymi meczami. Tu jest potencjał minimum na trzecią ligę. Piękna infrastruktura, stadionik ze sztucznym oświetleniem, ekstra płyta, ambitny trener, ciekawy skład. Piłka nożna jest jak układanka klocków. W Liverpoolu Firmino okazał się strzałem w dziesiątkę, a taki Neymar wcale by nie gwarantował sukcesów, jeszcze mógłby doprowadzić do rozkładu szatnię. Odeszli od nas bracia Zawadzcy, są za to Kardas i Gardynik, a my jako zespół wierzymy w swoje możliwości.

Masz coś do udowodnienia?

Kiedyś większą wagę przywiązywałem do liczb, teraz wolę częściej brać udział w składnych, efektownych akcjach, by cieszyć się futbolem. Statystyki indywidualne nie są dla mnie tak istotne.

Da się wyrwać z czwartej ligi świętokrzyskiej?

Tak, nie można sobie zamykać drogi samemu. Może, jak będę dobrze grał jeszcze wyskoczę wyżej.

Dostałeś swoją piłkarską szansę od losu?

W Siarce Tarnobrzeg, lecz ją zmarnowałem. Po meczu Pucharu Polski z Lechią Gdańsk zainteresował się mną Michał Probierz, wtedy trener Lechii. Klub z nad morza złożył ofertę, ale działacze Siarki zażądali zbyt wiele. Pozostał tylko żal, lecz czasu nie cofnę. W Tarnobrzegu przeżyłem dobrą przygodę, ale mogła się skończyć przejściem do ekstraklasy.

Jak ktoś ma 19-20 lat, kopie w czwartej lidze i dostaje propozycje z wyższego szczebla to?

Bez wahania powinien z niej korzystać. Przecież to żadne ryzyko. Co to za problem wyjechać z Kielc do Gdańska, czy innego miasta. Najwyżej się nie uda i wracasz.

Młodym zawodnikom brakuje obecnie chciejstwa?

Kiedyś z Wszechnicy wychodziłem na przerwy na asfaltowe boisko na Słonecznym Wzgórzu i brałem udział w Pucharze Famy. Wcale mi to nie przeszkadzało, a w turnieju grali zawodnicy z wyższych lig. Wszystkich łączyła chęć wygrywania i pasja. Dziś młodzi, oczywiście nie wszyscy marudzą na murawy, pogodę, nie mają czasu na dodatkowe treningi. Kiedyś takie coś nie miało racji bytu. Rozmawiał Jaromir Kruk / Fot. Zdrój Busko / Radek Piasecki