Złoto Diabłów

W eliminacjach Euro 2008 Belgowie dwukrotnie przegrali z Polską i to my awansowaliśmy do turnieju finałowego. Czerwonych Diabłów zabrakło potem na mundialu 2010 i Euro 2012, ale w końcu odzyskały swoją moc.

Pod wodzą Marca Wilmotsa Belgia w finałach MŚ 2014 i ME 2016 docierała do ćwierćfinałów. O ile w pierwszych z turniejów jakoś przełknięto porażkę z Argentyną, to wpadkę z Walią we Francji odebrano w kategoriach ogromnego zawodu. Dream Team z kraju Flamandów i Walonów naszpikowany wielkimi gwiazdami wybrał się na tamto Euro po złoto, a w łatwy sposób uległ teoretycznie dużo słabszym Walijczykom. Wina spadła na Wilmotsa, zasłużonego piłkarza kadry, też zasłużonego selekcjonera i zarzucano mu zły dobór taktyki. Na stanowisku zastąpił go Roberto Martinez, który w 2013 roku poprowadził Wigan do triumfu w Pucharze Anglii. Hiszpan, wyznawca filozofii Johana Cruyffa nie bał się odstawić od reprezentacji Belgii Radji Nainggolana, który nie przestrzegał zasad, lecz nie tylko tym zdobył sobie uznanie podopiecznych. Hiszpan doskonale rozumie mentalność gwiazd Czerwonych Diabłów i pozwala im grać jak lubią, improwizować. Na mundialu w Rosji Belgia w ćwierćfinale pokonała Brazylię 2:1 i uwierzyła nawet w złoto. Francuzi pokonali ją w boju o finał ludzi Martineza 1:0 po bardzo ciężkim boju. Mimo dużego zawodu Belgia potrafiła się zmobilizować i wygrać mecz o trzecie miejsce z Anglią. Po 32 latach ta reprezentacja wróciła do najlepszej czwórki finałów MŚ i apetyty wzrosły. Piłkarzom Martineza, którym zainteresowały się duże kluby zamarzyła się wygrana w premierowej Lidze Narodów UEFA. Po trzech wygranych Belgowie byli pewni, że dostaną się do Final Four, tym bardziej, że po 17 minutach w Lucernie prowadzili 2:0 ze Szwajcarami. Potem jednak działy się rzeczy niewyobrażalne. Gospodarze do przerwy wyciągnęli na 3:2, a po zmianie stron dobili zszokowanych Belgów dwoma bramkami. Szwajcaria – Belgia 5:2 – w to rozstrzygnięcie podopieczni Martineza nie wierzą chyba do dziś, a 18 listopada upłyną 2 lata od bolesnej wpadki, a raczej klęski. Martinez nie wygrał premierowej edycji Ligi Narodów, ale może dostać się do Final Four. Belgia nie może się sfrajerzyć w zamykającej grupę domowej batalii z Danią. Od wyjazdowej wygranej z kadrą ze Skandynawii 2:0 Czerwone Diabły rozpoczęły marsz po złoto Ligi Narodów, w co bardzo wierzą. My się ekscytujemy jaki mamy fajny skład, ale zachęcamy do przeanalizowania wyjściowej 11 Czerwonych Diabłów w niedawnym spotkaniu z Anglią (2:0), biorąc pod uwagę fakt, że selekcjoner nie mógł skorzystać z jednej z największych gwiazd, kontuzjowanego Edena Hazarda z Realu Madryt.

Belgia w Lidze Narodów UEFA 2020

Dania (w) 2:0 (1:0), bramki Denayer, Mertens

Islandia (d) 5:1 (2:1), Batsuhayi 2, Witsel, Mertens, Doku

Anglia (w) 1:2 (1:1), Lukaku karny

Islandia (w) 2:1 (1:1), Lukaku 2 (1 karny)

Anglia (d) 2:0 (2:0), Tielemans, Mertens wolny

Wyjściowa 11 Belgii na rewanż z Anglią

Kolejno: zawodnik, jego przynależność klubowa, puchary w sezonie 2020/21.

Najwięcej występów w Lidze Narodów

9 – Toby Alderweireld

9 – Axel Witsel

Najwięcej goli w Lidze Narodów

7 – Romelu Lukaku

Najwięcej występów dla Belgii ogółem

122 – Jan Vertonghen

110 – Axel Witsel

106 – Eden Hazard

103 – Toby Alderweireld

96 – Jan Ceulemans

Najwięcej goli dla Belgii ogółem

55 – Romelu Lukaku

32 – Eden Hazard

30 – Bernard Voorhoof

30 – Paul Van Himst

29 – Marc Wilmots