Konrad Majcherczyk: Czwarta liga to kopanina, ale cieszy

34-letni Konrad Majcherczyk na początku swojej seniorskiej kariery, choć sam woli używanie słowa przygoda przegrał rywalizację o miejsce w bramce Korony, ale i tak osiągnął znacznie więcej niż jego wielu kolegów. Poznał smak drugiej ligi w Nidzie Pińczów, brylował w Granacie Skarżysko w trzeciej, a jego obecnym klubem jest Zdrój Busko. Trafił tam z Łagowa przede wszystkim dzięki Ireneuszowi Pietrzykowskiemu. – Trochę się z trenerem znamy – mówi Machy, gość nie pasujący do stereotypu czwartoligowca, bardzo krytyczny wobec siebie.

Czy 20-letni Konrad myślał, że kilkanaście lat później przyjdzie mu bronić w Busku?

Konrad Majcherczyk: Nie myślałem wtedy poważnie o piłce. Nie zastanawiałem się gdzie będę grał, nic nie planowałem. W Koronie miałem spięcie z trenerem Muchińskim i może ono mi pokrzyżowało szyki, ale nie zamierzam szukać winy u kogoś, a tym bardziej siebie usprawiedliwiać. Teraz bym skulił uszy, nie odzywał się głupio, ale inaczej widzi się świat z perspektywy 19-latka, inaczej jak się ma lat 34.

Teraz młodzież w piłce ma łatwiej?

Zdecydowanie tak, dużo drzwi stoi otworem, ale każdy kij ma dwa końce. Uważam, że obecna futbolowa młodzież ma problem z mentalnością. Broń Boże, nie chcę się mądrzyć.

Spotkałeś na swojej drodze wielu zdolnych golkiperów, którzy się nie przebili do poważnego futbolu?

Pamiętam Przemka Mierzwę z treningów. Mistrz, mistrz, mistrz. Gdyby w meczach o stawkę prezentował się jak na zajęciach do trudno sobie wyobrazić co by osiągnął. Miał świetny okres w Wiernej, niezły w Motorze Lublin, ale nie poszło mu w Wiśle Płock. Wielu zawodników nie potrafi sprzedać w stu procentach tego co umie, gdy przychodzi zagrać o coś. W Granacie Skarżysko dobre wrażenie zrobił na mnie Przemek Michalski, chłopak o dużych umiejętnościach. Może jemu się ułoży kariera.

Tobie nie mówią, że się zmarnowałeś?

Nie, bo ja się nigdy nie napinałem, spokojnie podchodziłem do piłki. W pracy się realizuje, futbol stanowi moje hobby, cieszy mnie cały czas. Nie uważam się za wielkiego grajka, przecież obecnie gram w Busku, w czwartej lidze, która jest kopaniną. Podkreślam – każdy trening i mecz daje mi radość, dlatego nadal się w to bawię.

W czwartej lidze zauważyłeś jakiś zdolnych golkiperów?

Byłem na meczu Łagowa z Hetmanem i ten z Włoszczowy prezentował się nieźle. W Łagowie broni mój chrześniak. Nie chcieli go w Koronie, ale tam sposób traktowania wychowanków się nie zmienił, to poszukał szczęścia gdzie indziej. Ważne, że gra, nawet w czwartej lidze, bo regularne występy dużo mu dają. Nie chcę oceniać ogółu bramkarzy na tym poziomie, a uważam, że są oni pokrzywdzeni brakiem specjalistycznych treningów. No, bo jak można nazwać takim stawianie golkipera między słupkami, a każdy zawodnik wali mu ile wlezie. Jak w takich warunkach można się rozwijać. W chrześniaka wierzę i powtarzam mu, że musi ciężko pracować, bo za darmo nic nie dostanie. Nawet w niższych ligach.

Twój bramkarski wzór?

Kiedyś lubiłem Petera Schmeichela, potem przyszła fascynacja Casillasem i Buffonem. Iker przeżywa kryzys, ale ma już swoje lata i opierał się na szybkości reakcji, czym nadrabiał słabsze warunki fizyczne. Buffon to inna bajka, nieziszczalny koleś, któremu nigdy chyba nie zabraknie motywacji.

Ireneusz Pietrzykowski ma magnes, którym przyciąga do swoich zespołów zawodników?

Nie oszukujmy się, Irek to czołowy trener w naszych ligach. Do mnie zadzwonił z propozycją z Buska i przekonało mnie to, że Zdrój gra o coś, a konkretnie utrzymanie. W Łagowie brakowałoby adrenaliny, taka wegetacja bez emocji to nie dla mnie na dłuższą metę. Jestem w Busku i nie narzekam.

Teraz utrzymanie, w następnym sezonie awans Zdroju?

Na razie to chcemy sobie jak najszybciej zapewnić utrzymanie. Ludzie się podjadani, bo wygrywamy mecz za meczem, a może przyjedzie Neptun i nas walnie. Barceloną nie jesteśmy, musimy zasuwać na treningach i w walce o punkty. Pietrzykowski dobrze ustawia drużynę, umie dostosować jej możliwości do taktyki, zna się na rzeczy, co tu oszukiwać. Awans? Wiadomo jak bywa w niższych ligach. Dziś jest sponsor, jutro nie, nagle władze mogą się wycofać ze wsparcia, takie są uroki. Nie ma sensu zbyt daleko wybiegać w przyszłość, trzeba myśleć o najbliższym spotkaniu.