Defensa Hernana

64 mecze i 35 goli w pierwszej reprezentacji Argentyny, trofea z takimi klubami jak River Plate Buenos Aires, Parma, Lazio, AC Milan, Chelsea, Inter Mediolan, piłkarskie CV Hernana Crespo jest piękne. Już pracuje na trenerskie.

Futbolowa kariera wielkiego Argentyńczyka, kapitalnego napastnika, wicemistrza olimpijskiego z Atlanty 1996 zakończyła się w Parmie w 2012 roku. Po przerwie pracował z młodzieżą Parmy i dostał szansę z seniorami Modeny, gdzie mu nie poszło. Znowu odezwała się Parma i został wiceprezydentem tego klubu, jednak po kilku miesiąc zrezygnował i skorzystał z oferty Banfield. Trenerska przygoda HC z Banfieldem też długo nie potrwała, ale zdobył cenne doświadczenie. To, a także jego boiskowa współpraca z wielkimi szkoleniowcami znalazły przełożenie w Defensa y Yustica. Działacze mniejszego klubu z Buenos Aires, który pojawił się w argentyńskiej elicie w 2014 roku zaskoczyli stawiając na Crespo. On sam nie przejmował się opiniami, po prostu rzetelnie podszedł do roboty i wraz z podopiecznymi zrobił furorę w Copa Sudamericana, amerykańskim odpowiedniku Ligi Europy ze Starego Kontynentu. Na zespół Hernana nikt nie stawiał, ale po wyeliminowaniu słynnego Vasco Da Gama już się z nim trzeba było liczyć. Defensa y Justica potem poradziła sobie z kolejnym przeciwnikiem z Brazylii, Bahią, a w półfinale ograła chilijskie Coquimbo Unido. W finale podopieczni Crespo nie dali szans innej drużynie z Argentyny, Lanusowi i ograli ją 3:0. Drugiego gola zdobył rewelacyjny Braian Romero (król strzelców Copa Sudamericana 2020, zakończonego w styczniu 2021 – 10 goli), którego nawet polecano do kadry Albicelestes. Może za późno w swojej przygodzie z piłką trafił na Crespo? A poczynania swojego byłego asa w Ameryce Południowej bacznie śledzi Chelsea.

Argentyńscy triumfatorzy Copa Sudamericana

2 – Boca Juniors

2 – Independiente Buenos Aires

1 – Arsenal Sarandi

1 – Defensa y Justica

1 – Lanus

1 – River Plate Buenos Aires

1 – San Lorenzo