Finaliści Euro 2016 – Portugalia (10)

PRAGNIENIE CR7

Dzień 4 lipca 2004 miał być wyjątkowo szczęśliwy dla portugalskiego futbolu. Reprezentacja tego kraju przystąpiła do finału Euro w Lizbonie jako faworyt, mimo iż przegrała z Grekami w grupie 1:2. Luis Figo, Deco, Rui Costa i młodziutki Cristiano Ronaldo nie byli w stanie rozmontować szczelnej obrony Hellady, a w 57 minucie Angelos Charisteas pokonał Ricardo i rozwiał marzenia. Portugalia zaliczyła sensacyjną porażkę 0:1, a świat obiegły zdjęcie płaczącego młodziana, który nazywał się Cristiano Ronaldo.

Nieudane próby

Przed dwunastoma laty CR7 uchodził za wschodzącą gwiazdę światowego futbolu, dziś ma ugruntowaną pozycję i osiągnął mnóstwo sukcesów na niwie klubowej z Manchesterem United i Realem Madryt. – Jeszcze zdobędę mistrzostwo – przekonywał po finale z Grekami. W Euro 2008 przygoda Portugalii zakończyła się na ćwierćfinale, cztery lata później na półfinale z Hiszpanią i to po karnych. W finałach MŚ ulubieniec Portugalczyków zagrał trzykrotnie – w 2006 czwarte miejsce, w 2010 1/8 finału, a w 2014 zakończona przygoda na fazie grupowej. Niespełniony w drużynie narodowej oddaje jej całe serce i bije po drodze kolejne rekordy. Jest najlepszym strzelcem w dziejach kadry – 56 trafień w 125 występach, najlepszym snajperem w ME licząc kwalifikacje i finały – 26 goli, na boiskach Francji zaatakuje Michela Platiniego, najskuteczniejszego w dziejach zawodów finałowych Euro. CR7 ma na swoim koncie 6 bramek i traci do słynnego Francuza trzy. Jego pościg za nim może pomóc portugalskiej kadrze, która eliminacje ME 2016 zaczęła w fatalnym stylu.

Santos za Bento

Przegrana z Albanią w Aveiro kosztowała Paulo Bento posadę, która już wcześniej wisiała na włosku. Brak wyjścia z grupy na mundialu w Brazylii uznano za klęskę, nawet mimo tego, że nie końca zdrowy był Cristiano Ronaldo. Bez CR7 z Albańczykami piłkarze z dobrych klubów wyglądali jak dzieci zagubione we mgle, a Bekim Balaj, obecnie zawodnik chorwackiej Rijeki, wcześniej m.in. Jagiellonii przybił tylko gwóźdź do trumny. Portugalczycy działali błyskawicznie, zatrudnili Fernando Santosa, który znakomicie poczynał sobie z reprezentacją Grecji (ćwierćfinał ME 2012, 1/8 finału MŚ 2014). Doświadczony coach przywrócił do zespołu kilku weteranów, m.in. Ricardo Carvalho, czy Tiago. Ten drugi zaręczał, że w drużynie narodowej nie wystąpi, ale gdy po długiej przerwie przyszło powołanie zmienił zdanie. – Ojczyźnie się nie odmawia – przyznał defensywny pomocnik Atletico Madryt, który należał do grupy budujących atmosferę w kadrze. Portugalczycy pozostałe siedem spotkań kwalifikacyjnych wygrali różnicą jednego gola i bez problemów osiągnęli awans. Obecnie wiele osób zastanawia się na co ich naprawdę stać. – Naszym szczęściem jest Ronaldo – powtarza Santos, który ma dobre układy z najstarszymi futbolistami. Portugalia cały czas cierpi na brak środkowego napastnika z prawdziwego zdarzenia, ale nie ma deficytu na piłkarzy z wyższej półki.

Zdrowie CR7

Sztab medyczny kadry śledzi informacje o zdrowiu największej gwiazdy. Po ciężkim sezonie klubowym, zakończonym finałem Ligi Mistrzów skarb Realu Madryt będzie potrzebował ciut luzu. – Zrobimy wszystko by Cristiano został jak najlepiej przygotowany do turnieju – zapewnia Santos. Z Norwegią i Anglią 31-letni kapitan kadry może nie zagrać, ale w sparingu z Estonią pewnie go nie zabraknie. Chyba, że… - Kocham koszulkę Portugalii – zapowiada CR7, który często w drużynie narodowej występował z lekkimi urazami, po to by jej pomóc. Brakuje mu jeszcze tylko dwóch spotkań do dogonienia Luisa Figo (127 meczów), a swój kolejny rekord zamierza jeszcze podszlifować we Francji. Portugalia należy do ekip niezwykle nieprzewidywalnych. W marcu przegrała w słabym stylu z Bułgarią 0:1, by po kilku dniach ograć Belgię 2:1 (gole Nani, Cristiano Ronaldo). Z silnymi rywalami team znad rzek Tyber i Duero wypada znacznie lepiej. Skład z Belgii: Rui Patricio (rok urodzenia 1988, Sporting Lizbona) – Cedric Soares (1991, Southampton), Raphael Guerreiro (1993, Lorient), Jose Fonte (1983, Southampton), Pepe (1983, Real Madryt) – Danilo Pereira (1991, FC Porto), Adrien Silva (1989, Sporting Lizbona), Joao Moutinho (1986, AS Monaco) – Nani (1986, Fenerbahce), Andre Gomes (1993, Valencia), Cristiano Ronaldo (1985, Real Madryt). W drugiej odsłonie weszli: Bernardo Silva (1994, AS Monaco – może nie zagrać we Francji z powodu kontuzji), Renato Sanches (1997, Benfica), Ricardo Quaresma (1983, Besiktas), Eder (1987, Lille), William Carvalho (1992, Sporting Lizbona), Danny (1983, Zenit SP – nie zagra drugi raz z rzędu na Euro z powodu kontuzji). Bayern Monachium już pozyskał za 35 mln euro Renato Sanchesa z Benfiki, a po Joao Mario (1993) ze Sportingu Lizbona ustawia się kolejka gigantów. Pogłoski o kryzysie portugalskiej reprezentacji można więc włożyć między bajki, ale przydałby się sukces w tym roku.

Portugalia w finałach ME

Bilans: 6 startów: 1984 – półfinał, 1996 – ćwierćfinał, 2000 – półfinał, 2004 – 2 miejsce, 2008 – ćwierćfinał, 2012 - półfinał. 28 meczów, 15 zwycięstw – 5 remisów – 8 porażek, bramki 40-26, najlepszy strzelec: Cristiano Ronaldo – 6 goli, najwięcej meczów rozegranych: Luis Figo, Nuno Gomes, Cristiano Ronaldo – po 14.

Ostatnie 5 wielkich turniejów

MŚ 2014 – I runda

ME 2012 – półfinał

MŚ 2010 – 1/8 finału

ME 2008 – ćwierćfinał

MŚ 2006 – 4 miejsce

Eliminacje Euro 2016

Bilans: 7-0-1, 11-5, zdobywcy bramek: Cristiano Ronaldo 5, Joao Moutinho 2, Ricardo Carvalho 1, Fabio Coentrao 1, Miguel Veloso 1, Nani 1.

Jaromir Kruk

Zdjęcia Grzegorz Wajda