Przeszkody Mane

Sadio Mane, gwiazda senegalskiej piłki czwarty raz bierze udział w Pucharze Narodów Afryki. Po wicemistrzostwie z 2019 roku jego celem jest złoto, na które czeka cały kraj.

Po słabej fazie grupowej, gdzie jedynego gola podopieczni Aliou Cisse strzelili z karnego (Mane) domagano się zwolnienia selekcjonera. On jednak podkreślał, że cel został zrealizowany, a drużyna wyszła z pierwszego miejsca bez straconych bramek. Ofensywna gra była daleka od ideału także w spotkaniu 1/8 finału z Zielonym Przylądkiem, ale Lwy Terangi wykorzystały przewagę jednego, potem dwóch piłkarzy. Selekcjoner, który pracuje z drużyną narodową już prawie 7 lat nie przejmuje się krytyką i powtarza, że celem jego zespołu na turnieju w Kamerunie jest finał. Po to federacja toczyła batalię z Watfordem o Ismailę Sarra. Angielski klub nie chciał puścić prawie 24-letniego skrzydłowego ze względu na powrót po kontuzji. Senegal postawił sprawę jasno i już na Czarnym Lądzie Sarr dokańczał dochodzenie do siebie. Cisse miał z niego skorzystać w fazie pucharowej i tak zrobił, a jeden z jego faworytów odwdzięczył się trafieniem z Gwineą Równikową. W ćwierćfinale Senegal stracił pierwszego gola w imprezie, ale wygrał 3:1 i pokazał polot w ofensywie. Nie można Cisse odmówić, że świetnie poukładał zespół, a potencjał Lwów Terangi jest naprawdę ogromny. Para stoperów Kalidou Koulibaly (Napoli) – Abdou Diallo (Paris SG) zabezpieczona przez defensywnego pomocnika Idrissa Gueye (Paris SG) wykonuje fantastyczną robotę i więcej pola do popisu mają ofensywni zawodnicy. Taki Mane też haruje w obronie, bo u Aliou Cisse liczy się przede wszystkim kolektyw. Lwy Terangi łączy cel: finał, ale tak naprawdę mierzą w złoto. Kilku piłkarzy, w tym Edouard Mendy doszło już do siebie po koronawirusie i jakość rośnie. Chelsea, Bayern, Napoli, Paris SG, Nancy, Paris SG, Leicester City, Olimpique Marsylia, Villarreal, Alanyaspor, Liverpool – piłkarze z takich klubów wyszli w pierwszej jedenastce Senegalu na Gwineę Równikową, a potem pojawili się zawodnicy Watfordu, Olimpique Marsylia i Cystal Palace. Nic dziwnego, że cały Senegal marzy o złocie, a ataki na selekcjonera ucichły. Mane wie doskonale o skali trudności zadania. Kamerun ma ogromną siłę w ofensywie, indywidualności jak Ikambi, Aboubacar, Anguissa, Egipt z Salahem się rozkręca, a taktycznie jest poukładany niemal perfekcyjnie. Któraś z tych ekip polegnie w półfinale, na tym szczeblu na Senegalu czeka poukładana Burkina Faso. Łatwo nie będzie, ale od czego Cisse ma takich piłkarzy jak Mane? /JKM/ Fot. WajdaFoto

Bilans półfinalistów PNA 2021

Najwięcej tytułów mistrzowskich

7 – Egipt

5 – Kamerun

4 – Ghana

3 – Nigeria