07 Lip2016

Pożegnanie Czerwonego Smoka

Ian Rush, Mark Hughes, Ryan Giggs, Craig Bellamy – tych świetnych walijskich piłkarzy łączy fakt, że nie zagrali w wielkim turnieju z drużyną narodową. Jeszcze nie tak dawno wydawało się, że w ich ślady pójdzie Gareth Bale, as Realu Madryt, wcześniej Tottenhamu. Po zakończonych sukcesem eliminacjach Euro 2016 pesymiści ucichli, ale i tak ekipie Czerwonego Smoka nie wróżono sukcesu we Francji. Większość ekspertów typowała, że Walia odpadnie już w grupie…

Walia to tylko Bale – głoszono w różnych krajach, co raczej świadczyło o wątpliwej wiedzy ekspertów. Gdy ekipa Czerwonego Smoka w dobrym stylu awansowała do 1/8 finału (Słowacja 2:1, Anglia 1:2, Rosja 3:0) i uporała się tam z Irlandią Północną (1:0) pisano oczywiście o gorszej stronie drabinki pucharowej części finałów ME. Walię miała rozbić Belgia naszpikowana gwiazdami najbogatszych klubów, zapomniano jednak, że w kwalifikacjach ludzie Chrisa Colemana u siebie pokonali Czerwone Diabły 1:0, a w Belgii padł bezbramkowy remis. W ćwierćfinale w Lille prowadził team z Benaluksu, ale potem gole strzelali tylko Walijczycy: Ashley Williams, Hal Robson Kanu i Simon Vokes. Walia wygrała 3:1 i w swoim debiucie w finałach ME wywalczyła medal. Kolor brązowy, bo z Portugalią bez zawieszonych za kartki Aarona Ramseya i Bena Daviesa podopieczni Chrisa Colemana przegrali 0:2. Kibice po końcowym gwizdku podziękowali im po królewsku, a selekcjonera chciałaby mieć skompromitowana na Euro Anglia. Ponoć jednak Coleman odmówił. O tym, że Walia to team nieprzypadkowy załącza lektura ligowych występów w sezonie 2015/16 autorów wiktorii z Belgią w drodze do medalu.